Pierwsze filmy Almodovara sprawiły, iż krytycy nazwali go Bunuelem epoki punk. Reżyser konsekwentnie realizował swoje filmy, nie zważając na głosy krytyki. Nadal jest filmowcem-indywidualistą, ale przez wiele lat był doceniany przez wąskie grono amatorów kina ambitnego. Widownia światowa doceniła dopiero jego 13 film, czyli „Wszystko o mojej matce”. Nagrodzony przez Amerykańską Akademię Filmową Oskarem, film stał się wielkim odkryciem dla szerokiej widowni. Almodovar sam nazwał styl swojego filmu, jako melodramat twardy. To chyba najlepszy opis emocji, które wzbudza ten film.
Bohaterka filmu Manuela, po tragicznej śmierci syna, postanawia spełnić jego życzenie, powraca do Barcelony, aby odszukać jego ojca. Poszukiwania byłego partnera splatają jednak jej los z osobami, których życie jest jeszcze bardziej tragiczne i skomplikowane. Dramaty innych postaci są ukazane ze specyficznym poczuciem humoru. Tragedia miesza się z parodią. Dla fanów hiszpańskiego reżysera to nic nowego, ale innych film może szokować.
Film uznano za wielki manifest feministyczny, więc nie powinno dziwić, iż Almodovara uważa się za twórcę kina, który najlepiej opowiada historie o kobietach. Obecnie reżyser, mający tak wyrazisty, autorski styl reżyserii, jest jednym z najbardziej cenionych hiszpańskich i europejskich reżyserów.
Dla nas film „Wszystko o mojej matce” to obraz wyjątkowy.
Serdecznie polecamy.

Share: